Kinderen weten het wel. ”Ik vind jou leuk. Kom je op mijn feestje?” Als antwoord krijg je 99 van de 100 keer “Ja leuk.” Simpel. Eerst zorgen dat de ander weet je dat je hem of haar leuk vindt. En dan pas uitnodigen. Hoeft niet in één zin natuurlijk en zelfs niet op dezelfde dag. Maar nooit enige aandacht geven aan de ander en dan een briefje met uitnodiging voor een feestje snel in de handen drukken, dat deed je niet. Kansloos. Een kind snapt dat.

Het gekke is dat we dit als volwassenen lijken afgeleerd te hebben. Organisaties piekeren zich tegenwoordig suf over het bereiken van (nieuwe) doelgroepen. Hoe krijgen we die groepen geïnteresseerd in ons aanbod, in ons product? Misschien moet het managementteam dan even in gedachten terug naar het schoolplein. Daar gebeurt het bijna nooit dat als een kind hardop zegt dat het een ander leuk vindt, hij of zij als antwoord krijgt “Nou, maar ik vind jou stom.” Een simpel principe. Te simpel voor een bedrijf of organisatie? In essentie niet. Iemand die iets positiefs ontvangt, wil graag wat positiefs terugdoen. Wordt er interesse in jou getoond, dan schenk je een luisterend oor. Dit wordt reciprociteit, ook wel wederkerigheid genoemd. Over dit thema zijn legio managementboeken geschreven.

Natuurlijk is het bereiken van een doelgroep wel wat complexer dan wat hierboven beschreven is. Maar het schoolpleinprincipe verandert niet wezenlijk. Iemand moet als eerste interesse tonen. Blijf je wachten totdat jouw potentiële klant, uit de door jou geselecteerde doelgroep, dat als eerste doet? Of durf jij het zelf aan om als eerste belangstelling te tonen? Net als vroeger?